همگنانشان آنها را در خاك كردند ، از اين رو همانند خانه‌هاى آنها خانه‌اى و همچون آرامش آنها آرامشى نديده‌ام ؛ داخل خانه‌هاى ترسناك ، واردين به پهلو خفته ! كه در آن سراهاى وحشتناك قرار گرفته و از سراى مأنوس بيرون رفته‌اند ؛ بى آنكه از آنجا نفرت داشته باشند ترك گفته‌اند و گذاشته‌اند تا از بين برود ! » . ( در پايان امام عليه السلام اشاره به فرزند از دست رفته‌اش كرده ، مىفرمايد : ) مادرش كنيز زرخريد بود و او راهى را رفت كه ديگران رفتند ، پيشينيان به آن راه رفتند ، پسينيان نيز بدانجا خواهند رفت ، والسّلام . » « 1 » . 47 - از « اعلام الدّين » نقل كرده ، مىگويد : حسن‌بن على عليهما السلام پس از شهادت پدرش خطبه خواند ، و پس از حمد و ثناى خداوند فرمود : « بدانيد و آگاه باشيد به خدا سوگند كه ما از جنگ اهل شام از روى زبونى و ذلّت و يا كمى نيرو و جمعيت برنگشتيم ، بلكه ما به سلامت و پايدارى مىجنگيديم ، تا اينكه اين هم سويى و سلامت به دشمنى و عداوت تبديل شد و آن صبر و پايدارى به بى تابى گراييد ، و شما چنان بوديد كه رويكردتان با ما بود ، و دينتان پيشاپيش دنيايتان قرار داشت ولى هم اكنون چنان شديد كه دنيايتان جلوتر از دينتان قرار گرفته است ، و قبلًا ما براى شما و شما براى ما بوديد ولى امروزه شما در برابر ما قرار گرفته‌ايد . وانگهى كار بجايى رسيد كه شما دو نوع كشته را برشمرديد :

--> ( 1 ) - بحارالأنوار : 43 / 336 .